वन (संज्ञा)

अर्थ (Meaning)
1. वह स्थान जहाँ बहुत दूर तक पेड़-पौधे, झाड़ियाँ आदि अपने आप उगी हों 2. बड़े और घने जंगली क्षेत्र में स्थित पेड़-पौधे या अन्य वनस्पतियाँ 3. दशनामी संन्यासियों में से एक
वाक्य प्रयोग (Example)
पुरातन काल में ऋषि-मुनि जंगलों में निवास करते थे
पर्यायवाची (Synonyms)
बियाबानउजारआरनजंगलविपिनअटवीवादीबयाबानसमजअरण्यकअरनवन संन्यासीवनमअरण्यत्रस